Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Υπηρεσίες καθαρισμού κτιρίου του ΥΠΟΙΑΝ (πρώην ΥΕΝΑΝΠ) ή πως έμαθα να ζω με τη…βρώμα!

Εδώ και μερικές εβδομάδες, όπως εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει, οι υπηρεσίες καθαρισμού του κτιρίου έχουν διακοπεί. Γραφεία και διάδρομοι του κτιρίου μαρτυρούν την απουσία του προσωπικού καθαριότητας, ενώ η εικόνα υπαλλήλων που αυτενεργούν, κραδαίνοντας σκούπες και φαράσια ή σακούλες απορριμμάτων στους διαδρόμους, πέραν των μειδιαμάτων και ειρωνικών σχολίων συναδέλφων που βιώνουν την ίδια κατάσταση -αλλά και επισκεπτών-, προκαλεί σκέψεις για την προσαρμοστικότητα των υπαλλήλων προς τα κάτω. Σφουγγάρισμα δεν έχω δει ακόμη, αλλά δεν αμφιβάλλω ότι κάποιοι περισσότερο δυναμικοί συνάδελφοι θα προβούν, σύντομα, στο εν λόγω έργο, ενώ κάποιοι, περισσότερο εύποροι, συζητούν να φέρουν κάποιον που, επ’ αμοιβή, πλέον, θα αναλάβει προσωρινά, ελπίζουν, τον καθορισμό. Αν όμως η κατάσταση στα γραφεία και τους διαδρόμους είναι άθλια, η εικόνα στις τουαλέτες είναι πραγματικά τραγική.

Το δικαίωμα των εργαζομένων του Υπουργείου σε ένα ασφαλές και υγιεινό εργασιακό περιβάλλον δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητα. Εκτός και αν κανείς δεν έχει φροντίσει να ενημερώσει την ηγεσία για τα όσα συμβαίνουν στο κτίριο…

Εικόνα εγκατάλειψης… Μπορώ, όμως, να διαβεβαιώσω ότι δεν είναι έτσι. Κάθε τόσο το πρόβλημα επιλύεται και μετά τη λήξη των συμβάσεων που συνάπτονται με τις εκάστοτε εταιρείες καθαρισμού επανέρχεται εκ νέου. Ώστε, η περιοδικότητα του φαινομένου είναι δεδομένη και η επόμενη κρίση εξασφαλισμένη. Διερωτάται, λοιπόν, κανείς ποιος φταίει για όλο αυτό. Και κυρίως, τι μπορεί να γίνει για να αποφευχθεί στο μέλλον.

Για την ώρα πάντως, το ερώτημα είναι τι γίνεται μέχρι το ζήτημα να ρυθμιστεί. Μια λύση θα ήταν να χρησιμοποιούμε όλοι τις τουαλέτες του πέμπτου ορόφου (όροφος της ηγεσίας του Υπουργείου), που συνεχίζει να καθαρίζεται…

Όσο για τα απορρίμματα, αυτά θα πρέπει να μεταφέρονται απέναντι από το Υπουργείο στους κάδους μπροστά στο Τελωνείο, διότι ούτε καν η εύκολη πρόσβαση σε κάδους απορριμμάτων δεν έχει προβλεφθεί. Ίσως, όμως, να είναι κι αυτό θέμα ασφάλειας…, όπως ο αποκλεισμός της πλειοψηφίας των υπαλλήλων από τη χρήση του περιφραγμένου χώρου στάθμευσης του Υπουργείου!

Ένας αγανακτισμένος υπάλληλος